Borislav Pekić: O idealno rđavoj državi


Aristotel je pisao da onaj ko hoće da razmotri pitanje najbolje države, treba najpre da odredi koji je način života najbolji, jer ako to ostane nepoznato, ne može se znati ni koje je državno uređenje najbolje …

Koja je država dobra – ne znam. ali je sasvim sigurno da nije:

– država u kojoj ste najbezbedniji ako ste u zatvoru;

– država čija je budućnost večita, a prošlost traje samo koliko i ona;

– država u kojoj snaga caruje, a um valja klade;

– država u kojoj ste prinuđeni drugima da kopate jame da sami u njih ne biste upali;

– država u kojoj se jednakost sastoji u bedi, a sloboda u nejednakosti;

– država čiji su građani taoci njene vlade;

– država u kojoj ste srećni ako ste živi;

 država u kojoj svako zna šta treba da uradi, ali ne zna zašto;

– država kojoj nije dosta što je podnosite, već zahteva da to činite sa oduševljenjem;

– država koja se poziva na nebo kad joj ne ide dobro, a na sebe kad joj pođe bolje;

– država u kojoj je sve što se čini neizbežno, a sve što je neizbežno nikad se ne događa;

– država čije se vođe prenose na rukama, a njihova vlast ispod ruke;

– država u kojoj su sredstva za proizvodnju u privatnim rukama, ona u kojoj su u državnim rukama, a naročito ona u kojoj sredstva za proizvodnju nisu u ničijim rukama;

– država u kojoj mesto očevine nasleđujete strah;

– država u kojoj je jedina pouzdana rubrika u novinama – čitulja;

– država u kojoj zemlja pripada onima koji na njoj gladuju;

– država u kojoj mašine zamenjuju radnike, a radnici mašine;

– država čiji vas vojnici uče geografiji suseda;

– država u kojoj lakše menjate pol nego prošlost;

– država u kojoj je građanin odgovoran za svoje pretke, ali ne odgovara za svoje potomke;

– država u kojoj određivanje slobode počinje njenim ograničenjima;

– država u kojoj zakoni ne prethode prestupima, već ih slede;

– država u kojoj je ćutanje najrašireniji oblik javnog mišljenja, a obožavanje najrašireniji vid javnog delovanja;

– država u kojoj se vi i onaj koji vas progoni borite za iste ideale, samo je pitanje ko će prvi opaliti;

– država u kojoj se ljudi ne sahranjuju samo na grobljima;

– država čiju himnu slušate kao sopstveno opelo.

borislav-pekic-o-drzavi

Publikovano u Odabrana dela Borislava Pekića, knjiga 12, Tamo gde loze plaču, (str. 283–284), Beograd, Partizanska knjiga, 1984.

Izvor: www.borislavpekic.com

Fotografija: fakulteti.edukacija.rs

Ostavite komentar.

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena zvezdicom.

Pismenica vam preporučuje da pročitate i...

bulgakov_stvaralastvo
Bulgakov: stvaralaštvo u stezi diktatorskog režima
25/10/2017
otmenostpatnje
Danilo Kiš, Otmenost patnje
24/10/2017
hasanaginica
Položaj žene u Hasanaginici Ljubomira Simovića
02/02/2016
dostojevski-pu-do-boga
Dostojevski: Put do Boga
31/01/2016
murakami
Haruki Murakami se može čitati bilo kada i bilo gde
30/01/2016
pismo-pekica-kisu
Pismo Borislava Pekića Danilu Kišu
22/01/2016
uvela-ruza
Uvela ruža Bore Stankovića
13/01/2016
junak-naseg-doba-pecorin
Pečorin: Junak našeg doba
13/01/2016
Janko_Veselinovic_Milovan_Glisic_Aleksandr_Sumbatov__Branislav_Nusic_Stevan_Sremac_stoje_Dragomir_Brzak_i_Janko_Veselinovic
Ko je bila Zona Zamfirova?
11/01/2016